معضل اجتماعي زنان خیابانی، نگراني‌هايي را براي خانواده‌ها پديد آورده است. از طرفی نبود آماري منطبق بر واقعيت در کنار مشاهده ملموس این واقعیت باعث شده انحرافات اجتماعي به ويژه انحرافات سلامت و امنيت رواني ـ اجتماعي و حتي سياسي و اقتصادي، زنان جامعه را تهديد ‌کند.

مطالعات انجام شده بر روي زندگي برخي از زنان خياباني بيانگر وضعيت به مراتب سخت‌تر زندگي اين زنان پس از ازدواج است.

يافته‌هاي ناشي از تحقيقات خصوصی پژوهشگران ،حاکي از آن است سی و هفت و نیم درصد اين زنان دوران کودکي و نوجواني خود را بدون حضور توام پدر و مادر طي کرده‌اند.

همچنین نزديک به 40 درصد پدران زنان خياباني و سیزده و هفت دهم درصد مادران آنها جرايم و انحرافات اجتماعي روال زندگي شان بوده است و اين در حالي است که 28 درصد پدران شش و نه دهم درصد از مادران در اين خانواده‌ها با مواد مخدر سر و کار  داشته‌اند.

اما این موضوع اسف بار در همين جا پايان نمي‌پذيرد زيرا اين زنان علاوه بر تن فروشي به دنياي مواد مخدر نيز پا گذارده‌اند. آمارديگري حکايت از آن دارد تنها یک سوم زنان خياباني فقط سيگار مصرف کرده و دو سوم بقيه يا پيش از روسپيگري به اعتياد روي آورده‌اند.

از طرفي کارشناسان آسيبهاي اجتماعي بر اين باورند که تنها 9 درصد اين زنان به زندگي مشترک خود ادامه مي‌دهند. 50 درصد اين زنان در همان دو سال اول با زندگي مشترک وداع مي‌کنند و اين در حالي است که هفتاد و پنج و دو دهم درصد اين زنان در طول زندگي مشترک نياز به مهر و محبت را با تمام وجود له له مي‌زنند و 70 درصدشان نيز در زندگي مشترک خود قرباني ضرب و شتم و پرخاشگري همسرشان هستند.

اين زنان معمولا فاقد تحصيلات و مهارت‌هايي هستند که بتواند موفقيت آنها را در دستيابي به شغل مناسب تضمين کند.

 

بيشتر آنها بي‌سوادند و يا تحصيلات بسيار کمي دارند. مهارتهاي کم، تحصيلات اندک، امکانات محدود اشتغال و وجود شرايط منفي احتمال سوق دادن برخي زنان را به سمت انحرافاتي چون فحشا و مصرف مواد مخدر افزايش مي‌دهد.

اما مساله تاسف بارتر این است که برخي از اين زنان از همان سالهاي اوليه کودکي و نوجواني برايشان نواخته شده است، جايي که اين دختران از سوي پدر، برادر، دايي و ناپدري خود مورد سوء استفاده قرار گرفته‌اند.

يک جرم شناس در اين زمينه با بيان اينکه بيش از 60 درصد زنان خياباني سوء استفاده جنسي را در کودکي تجربه کرده‌اند مي‌گويد: اين در حالي است که برآوردها نشان مي‌دهد که 70 درصد اين آزارها از سوي پدر يا ناپدري بر قربانيان اعمال مي‌شود.

مطالعات صورت گرفته بر روي روسپيان نوجوان، دختران بزهکار، معتادان و نوجواناني که از خانه گريخته‌اند، بيانگر واقعيت تلخ اعمال سوء رفتارهاي جنسي در دوره کودکي است.

به گفته مسئولان تعداد زنان خياباني کشور رو به افزايش است گويي تمام اقدامات مسئولان و کارشناسان براي کنترل وضعيت این قشر آسیب پذیر مثمر ثمر نبوده است.

گفتنی است براي از بين بردن معضل پديده زنان خياباني بايد مسئولان و متوليان رسيدگي  اين امر تعيين شوند و لزوم برنامه ريزي جدي و دقيق براي جلوگيري از علني شدن آن در سطح جامعه است و ايجاد اشتغال و توانمندسازي اين زنان به خصوص براي جلوگيري از بازگشت مجدد به خيابان، طرح‌هاي در دست بررسي قرار گیرد.

از طرفی آگاه سازي فرزندان از مسائل و مشکلات فرار جوانان به خصوص زنان و دختران در جامعه، توجه به تبعات سوء ناشي از بي‌بند و باري‌ها، رعايت حقوق همسر و فرزندان، توجه به خواسته هاي معقول و منطقي با آنان ، برخورد مناسب با کارهاي غير اخلاقي فرزندان، انجام کارها و تدابير منطقي و بازدارنده با فرد آسيب ديده را می توان از عوامل کاهش به وجود آمدن  آسيبهاي اجتماعي برشمرد.